Δευτέρα 31 Μαΐου 2021
Σάββατο 6 Μαρτίου 2021
Constantinos N. Tsiantis - ARISTOTLE’S FOUR CAUSES AND THEIR SOCIAL AND POLITICAL SIGNIFICANCE
ARISTOTLE'S FOUR CAUSES AND THEIR SOCIAL AND POLITICAL SIGNIFICANCE (ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ).
World Congress in Philosophy (WCP 2016)The Philosophy of AristotleAthens, 10-15 July 2016School of Philosophy, National & Kapodistrian University of Athens, GreeceΠΕΡΙΛΗΨΗ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ
Σάββατο 26 Οκτωβρίου 2019
Ανδρέας Εμπειρίκος…«Η πόρτα»
«Άνοιξε η πόρτα κι έκλεισε μετά πατάγου. Οι εντός του οί-
κίσκου εφώναξαν “Ποιος είναι;”. Βλέποντας δε ότι ουδείς είχε
εισέλθει και ότι απάντησις καμία δεν ήρχετο, οι εντός του
δωματίου συνεπέραναν: ο αέρας θα βρόντηξε την πόρτα.
Και όμως, η άπνοια ήτο απόλυτος. Θα έλεγε κανείς ότι
ο χρόνος είχε σταματήσει. Παρ’ όλον τούτο, πίσω απ’ το
κλειστό παράθυρο το παραπέτασμα εσάλευε σαν πέπλος που
ταλαντεύεται από ριπάς ανέμου. Εις το δωμάτιον κάτι ανε-
κύκλιζε τον προ ολίγον στάσιμον αέρα- σαν να κτυ-
πούσαν, τώρα, εκεί, πτερά πελώριου πελαργού, σαν να πτε-
ρούγιζε εκεί ένας λευκός αρχάγγελος το φέγγος των ουρα-
νών εις το κλειστόν δωμάτιον επί αιχμής ρομφαίας κομίζων.
Η οικοκυρά εκοίταξε εμβρόντητος τους άλλους. Έπειτα
όλοι εκοίταξαν μαζί το ανθογυάλι, που ευρίσκετο επί μικράς
κονσόλας και έμειναν όλοι άναυδοι… Τα χάρτινα λουλούδια
που περιείχε το δοχείον μεγάλωσαν ακαριαίως σαν άνθη κή-
που αληθινά και ο ταπεινός ο χώρος ευωδίαζε εντόνως, σαν
τόπος αγιότητας, σαν τόπος αγιωσύνης.»
(Α. Εμπειρίκος, Οκτάνα, Ίκαρος)
«Άνοιξε η πόρτα κι έκλεισε μετά πατάγου. Οι εντός του οί-
κίσκου εφώναξαν “Ποιος είναι;”. Βλέποντας δε ότι ουδείς είχε
εισέλθει και ότι απάντησις καμία δεν ήρχετο, οι εντός του
δωματίου συνεπέραναν: ο αέρας θα βρόντηξε την πόρτα.
Και όμως, η άπνοια ήτο απόλυτος. Θα έλεγε κανείς ότι
ο χρόνος είχε σταματήσει. Παρ’ όλον τούτο, πίσω απ’ το
κλειστό παράθυρο το παραπέτασμα εσάλευε σαν πέπλος που
ταλαντεύεται από ριπάς ανέμου. Εις το δωμάτιον κάτι ανε-
κύκλιζε τον προ ολίγον στάσιμον αέρα- σαν να κτυ-
πούσαν, τώρα, εκεί, πτερά πελώριου πελαργού, σαν να πτε-
ρούγιζε εκεί ένας λευκός αρχάγγελος το φέγγος των ουρα-
νών εις το κλειστόν δωμάτιον επί αιχμής ρομφαίας κομίζων.
Η οικοκυρά εκοίταξε εμβρόντητος τους άλλους. Έπειτα
όλοι εκοίταξαν μαζί το ανθογυάλι, που ευρίσκετο επί μικράς
κονσόλας και έμειναν όλοι άναυδοι… Τα χάρτινα λουλούδια
που περιείχε το δοχείον μεγάλωσαν ακαριαίως σαν άνθη κή-
που αληθινά και ο ταπεινός ο χώρος ευωδίαζε εντόνως, σαν
τόπος αγιότητας, σαν τόπος αγιωσύνης.»
κίσκου εφώναξαν “Ποιος είναι;”. Βλέποντας δε ότι ουδείς είχε
εισέλθει και ότι απάντησις καμία δεν ήρχετο, οι εντός του
δωματίου συνεπέραναν: ο αέρας θα βρόντηξε την πόρτα.
Και όμως, η άπνοια ήτο απόλυτος. Θα έλεγε κανείς ότι
ο χρόνος είχε σταματήσει. Παρ’ όλον τούτο, πίσω απ’ το
κλειστό παράθυρο το παραπέτασμα εσάλευε σαν πέπλος που
ταλαντεύεται από ριπάς ανέμου. Εις το δωμάτιον κάτι ανε-
κύκλιζε τον προ ολίγον στάσιμον αέρα- σαν να κτυ-
πούσαν, τώρα, εκεί, πτερά πελώριου πελαργού, σαν να πτε-
ρούγιζε εκεί ένας λευκός αρχάγγελος το φέγγος των ουρα-
νών εις το κλειστόν δωμάτιον επί αιχμής ρομφαίας κομίζων.
Η οικοκυρά εκοίταξε εμβρόντητος τους άλλους. Έπειτα
όλοι εκοίταξαν μαζί το ανθογυάλι, που ευρίσκετο επί μικράς
κονσόλας και έμειναν όλοι άναυδοι… Τα χάρτινα λουλούδια
που περιείχε το δοχείον μεγάλωσαν ακαριαίως σαν άνθη κή-
που αληθινά και ο ταπεινός ο χώρος ευωδίαζε εντόνως, σαν
τόπος αγιότητας, σαν τόπος αγιωσύνης.»
(Α. Εμπειρίκος, Οκτάνα, Ίκαρος)
Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2019
Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2019
Ριζίτικο - Ειρήνη Δερέμπετη Στην υγειά μας
Αυγερινος θε να γενω
να 'ρθω στην καμερα σου.
Να δω την ταβλα που δειπνας
την κλεινη που κοιμασε.
Την κορη οπου αγγαλιαζεσαι
κι αν ειν' καλια 'πο 'μενα.
Κι αν ειν' καλια θα σκοτωθω.
ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: ''Οδυσσέας Ελύτης - Ο Έλληνας Επαναστάτης''
[Ο ΕΛΥΤΗΣ] ''Είναι ίσως ο μόνος που κατανόησε την κοινωνική και εθνική σημασία του εγχειρήματος. Κοινωνική, από την άποψη ότι, η ισχυρότερη και η βαθύτερη ταξική αντίθεση έχει πολιτισμικό χαρακτήρα,
και εθνική γιατί η συνύπαρξη ποίησης και μουσικής αποδεικνύει τη συνέχεια μέσα απ' τους αιώνες της ελληνικής άποψης για την ουσία της μουσικής που τη θεωρούσαν από την αρχαία εποχή σαν μια αξεδιάλυτη ενότητα λόγου και μέλους''. 1 Νοεμβρίου 2011
και εθνική γιατί η συνύπαρξη ποίησης και μουσικής αποδεικνύει τη συνέχεια μέσα απ' τους αιώνες της ελληνικής άποψης για την ουσία της μουσικής που τη θεωρούσαν από την αρχαία εποχή σαν μια αξεδιάλυτη ενότητα λόγου και μέλους''. 1 Νοεμβρίου 2011
BLOD.GR
Θα σας μιλήσω για τον Οδυσσέα Ελύτη, τον Ποιητή του «Άξιον Εστί», που ευθύς μόλις το έλαβα με συνεπήρε από την πρώτη στιγμή, με συγκίνησε και με ενέπνευσε δημιουργών....
Σάββατο 10 Αυγούστου 2019
ΤΕΧΝΗ, ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΦΡΟΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΑΠΑΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ*, Γράφει ο Κώστας Τσιαντής
Ο Δρ Δημήτριος Γ. Παπακωστόπουλος, ιατρός ψυχίατρος του Πανεπιστημίου Αθηνών, αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της επιστημονικής ζωής του στο ερευνητικό αντικείμενο της Νευροφυσιολογίας στο Bristol της Αγγλίας ως Senior Research Lecturer.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)














